GeoŚląsk :: Jednostki geomorfologiczne :: Kotlina Raciborsko-Oświęcimska

Makroregion Kotlina Raciborsko-Oświęcimska stanowi rozległe obniżenie pomiędzy Wyżyną Śląsko-Krakowską, Karpatami i Sudetami (Klimek, Starkel 1972). Od północno-wschodu ogranicza ją krawędź Wyżyny Śląsko-Krakowskiej o założeniach tektonicznych. Południowa granicę Kotliny stanowi próg Pogórza Karpackiego, pokrywający się z zasięgiem nasunięcia fliszu. Południowozachodnią granice wyznacza krawędź Sudetów. Ku zachodowi Kotlina przechodzi w rozległa Nizinę Śląską. Granica miedzy tymi dwoma makroregionami przebiega na linii Krapkowice - Głuchołazy (Brama Krapkowicka). Na południe z Kotliny prowadzi Brama Morawska, stanowiąca zapadlisko tektoniczne pomiędzy Sudetami a Karpatami. W kierunku wschodnim prowadzi, również predysponowana tektonicznie, Brama Krakowska, oddzielająca Wyżyny Śląsko - Małopolskie od Karpat. Rzeźba Kotliny Raciborsko-Oświęcimskiej jest zróżnicowana, ma ona w wielu regionach cechy przejściowe pomiędzy rzeźbą wyżyn a rzeźbą nizin.

Według Klimka i Starkela (1972) w obrębie Kotliny Raciborsko-Oświęcimskiej zaznaczają się dwie drugorzędne jednostki geomorfologiczne (mezoregiony): Kotlina Raciborska na zachodzie i Kotlina Oświęcimska na wchodzie. Trzeci mezoregion - Dolina Wisły (odcinek zachodni), stanowi dno Kotliny Oświęcimskiej. Podział mezoregionów na mniejsze jednostki geomorfologiczne (regiony i subregiony) przedstawia poniższa tabela.